Nog een feest!

De Familie­zon­dag van 28 juni liep anders dan de andere familie­zon­dagen. Twin­tig kin­de­ren mochten zon­dag hun Eerste H.Communie ont­van­gen.

Een groep fraai geklede kin­de­ren verzamelde zich op het kerk­plein. Van de vor­me­lin­gen van twee weken terug was er helaas maar eentje komen opdagen; dat was jammer. De familie­zon­dagen zijn er voor ALLE kin­de­ren, niet alleen voor de kin­de­ren die bin­nen­kort een sacra­ment ont­van­gen.

Soms zijn we bang

De jongste kin­de­ren lazen over ‘de storm op het meer’, over bange apos­te­len terwijl Jezus in hun bootje lag te slapen. De zee was een teiltje water; het stormde toen kin­de­ren met een rietje over het water bliezen. Soms zijn we bang, bij­voor­beeld voor het onweer van van­nacht. Maar als je weet dat Jezus bij je is wordt het meteen min­der eng.

Licht op ons pad

De mid­den­bouw­groep kreeg een korte catechese. Jezus was verrezen, zijn vrien­den had­den hem daarna nog vaak gezien, maar hij keerde uit­ein­delijk naar de hemel terug. Nu moesten zijn vrien­den de verhalen over Jezus blijven doorver­tellen. Daarom kunnen wij ze, bijna 2000 jaar later, nog steeds horen. Die woor­den uit de Bijbel zijn het Licht op ons pad.

Oefe­ning baart kunst

Daarna gingen de com­mu­ni­can­ten naar de kerk om de Eerste Communie­vie­ring door te nemen en te oefenen. Wie doet wat, wie staat waar, hoe moet je lopen, hoe gedraag je je tij­dens een vie­ring, hoe ging het Onze Vader ook alweer, en hoe ont­vang je de H.Communie? Dat is immers geen gewoon stukje brood… De andere kin­de­ren gingen een filmpje kijken.

Sacra­ment

Over dat ‘speciale brood’ sprak de pastoor met de ouders. Hij legde uit dat alle sacra­menten hulp­mid­de­len zijn om iets van onze gees­te­lij­ke, ongrijp­ba­re God te kunnen zien, horen, voelen, proeven in deze fysieke wereld. ‘Je kunt God niet zien, maar wel zijn licht waar­ne­men’, aldus de pastoor. Jezus zelf is het ‘oer­sa­cra­ment’ omdat Hij zowel God als mens is, maar Hij is niet meer als mens in ons mid­den. In de H.Communie komt Hij dichtbij, wordt Hij zelfs weer tast­baar. De Eucha­ris­tie is dus in zekere zin een voort­zet­ting van Gods menswor­ding, ook 2000 jaar na dato. Bovendien maakt de Eucha­ris­tie alle mensen die de H.Communie ont­van­gen één: dat is de Kerk.

Gitaar

Jezus zelf is het mooiste Communie­ge­schenk dat er is. Maar een feest vier je samen. Dat is deze zon­dag goed gelukt. Dat de pastoor als besluit ook nog ‘een vrolijk geluid maakte’ op zijn gitaar was de kers op de taart.