link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook

Brood van het Leven - Sacramentsdag 2020

Tiende woord van bemoediging

gepubliceerd: woensdag, 10 juni 2020
foto: Wim Koopman
Brood van het Leven - Sacramentsdag 2020

Recent hebben wij het Pinkster­feest gevierd. De Heilige Geest maakt de leer­lin­gen van Jezus die bang zijn voor de toe­komst tot en­thou­siaste mis­sio­na­rissen. Te beginnen met Jeru­za­lem maar, al spoe­dig, klinkt in het gehele Mid­del­landse Zeegebied de bood­schap van de opstan­ding. Christus, gestorven aan het kruis, is de Levende. En mensen wor­den opge­roe­pen om hun leven te verbin­den met Hem.

Chris­te­nen spreken, om het met een knipoog te zeggen, heel beleefd over het Godsgeheim. Niet met twee maar zelfs met drie woor­den. Afgelopen zon­dag hebben wij de drie-ene God gevierd. Als Vader, Zoon en Geest. In kracht van de Geest kunnen wij Jezus herkennen als Gods Zoon en door de Zoon ont­moe­ten wij de liefde­volle en ver­ge­vende Vader. Ik hoop dat u afgelopen zon­dag het feest van Gods Drie­vul­dig­heid met vreugde en ook dank­baar hebt kunnen vieren. Dank­baar dat wij deze God hebben leren kennen en Hij zijn zorgende en be­scher­mende hand op ons heeft gelegd.

Hervat­ting van het com­mu­ni­ce­ren

Ko­men­de zon­dag viert de Kerk Sacra­ments­dag. Juist dit jaar zal dat een gedenk­waar­dig feest wor­den. Er zal immers weer communie wor­den uit­gereikt. U weet dat vanaf half maart de corona­cri­sis ons heeft ge­dwon­gen om in gesloten kerk­ge­bouwen de Eucha­ris­tie te vieren. Maar maat­schap­pe­lijk en ook ker­ke­lijk zijn er gelukkig versoepelingen moge­lijk. Vanaf 1 juni, de ge­dach­te­nis van Maria als moe­der van de Kerk, vieren wij weer met open kerken en zijn 30 gelo­vi­gen welkom.

Vanaf 1 juli zullen wij, als er geen dra­ma­tische dingen gebeuren, met 100 gelo­vi­gen kunnen vieren. Ko­men­de Sacra­ments­dag zal na drie maan­den weer de moge­lijk­heid wor­den gebo­den om de Heilige Communie te ont­van­gen. Ik besef dat veel katho­lie­ken, door het afzien van de sacra­men­tele communie, een groot offer hebben moeten brengen. Maar zij deden het om de bescher­ming van de ge­zond­heid en vei­lig­heid van onze naasten.

Doordat het virus nog onder ons is, zijn met name rond de communiegang vanaf 14 juni door de Neder­landse bis­schop­pen spe­ci­fie­ke rege­lingen getroffen. Som­mi­ge pries­ters en andere gelo­vi­gen beleven de nieuwe regel­ge­ving als kli­nisch die de inten­si­teit van het moment kan verstoren. Ik ben niet ongevoelig voor dit bezwaar maar wil nogmaals de nadruk leggen op het feit dat onze geloofs­ge­meen­schap geen bron van besmet­ting mag zijn. Optimale hygiëne moet in de hui­dige omstan­dig­he­den het parool zijn.

Levens­reis

Ons leven wordt wel eens voor­ge­steld als een reis. Om mens te blijven hebben wij op deze levens­reis ook momenten van rust en be­zin­ning nodig. Wij kunnen dan kijken welke weg wij hebben afgelegd en wat er nog komen gaat. Voor rooms-katho­lie­ken vormt de Eucha­ris­tie een pleister­plaats bij uitstek. Voor Gods aange­zicht komen wij samen om ons leven te over­denken. Wij vieren de grote daden van God in de ge­schie­de­nis van Israël en in Jezus Christus. En wij ver­trouwen ons leven toe aan Gods lei­ding. Wij vieren de zelfgave van Christus en delen in Gods bevrij­dende liefde in zijn Zoon

Maal­tijd, offer en verbond

Iedere Eucha­ris­tie heeft ver­schil­lende dimensies. Veel katho­lie­ken in ons bisdom beleven de Eucha­ris­tie, zo vermoed ik, primair als een maal­tijd. En daar is niet mis mee. Want tij­dens ons samen­ko­men wordt immers het laatste Avondmaal geactualiseerd. Tijdens die maal­tijd met zijn vrien­den heeft Christus de vie­ring van de Joodse Paas­maal­tijd omgebogen naar zich­zelf. De God die slaven bevrijdt, is in de Zoon zicht­baar gewor­den. In Hem schenkt God be­vrij­ding aan mensen die gevangen zijn in liefdeloos­heid. Hij doorbreekt de macht van de dood en schenkt uit­zicht op eeuwig leven. En Hij maakt mensen vrij tot liefde­volle dienst­baar­heid.

Iedere Eucha­ris­tie vieren wij ook de offerende zelfgave van Christus. Zijn hele bestaan wordt bepaald door de dienst­baar­heid van de Vader en alle mensen. Tijdens het laatste Avondmaal wordt dat in beeld gebracht. Brood wordt gebroken en wijn gaat rond als teken van delende, schenkende en ver­ge­vende liefde. Een dag later zal op Golgotha het lichaam van de Heer wor­den gebroken. Het gaat om de totale offergave van Christus. Jezus schenkt zijn leven als con­se­quentie van zijn trouw aan de roe­ping van de Vader. Tijdens de vie­ring van de Eucha­ris­tie wordt het ene unieke offer van Christus, in kracht van Gods Geest, te­gen­woor­dig gesteld.

De Eucha­ris­tie vormt de bezege­ling van het nieuwe verbond tussen God en de mensen. Maal­tijd, offer en verbond zijn zo centrale aspecten van de Eucha­ris­tie. In een rituele maal­tijd wordt het verzoenende le­vens­of­fer van Christus te­gen­woor­dig gesteld. Wij wor­den opgeno­men in het nieuwe verbond dat God in Christus met ons gesloten heeft. Iedere keer als wij de Eucha­ris­tie vieren is de Heer ons liefde­vol rakelings nabij.

Eucha­ris­tie en diaconie

Afgelopen zater­dag mocht ik in de ka­the­draal vijf mannen, op weg naar hun diaken­wij­ding in het najaar, aanstellen tot acoliet. Als acoliet zijn zij ge­roe­pen tot de dienst van het altaar en mogen zij de communie, het Brood van het leven, uit­de­len aan hun broe­ders en zusters. Eucha­ris­tie en diaconie hebben alles met elkaar te maken. Vanuit zijn ver­bon­den­heid met zijn Vader vergeeft en geneest Christus mensen. Hij is nabij aan allen die zwak en kwets­baar zijn. Ieder die zich inlaat met Hem en Hem viert in de Eucha­ris­tie als gevaar­lijke her­in­ne­ring (Johann Baptist Metz) wordt uitgedaagd om zelf solidair te zijn met de kleinen en kwets­ba­ren, dichtbij en ver weg. Met al degenen die geen helper hebben. In hen ont­moe­ten wij immers de Heer zelf. (vgl. Matheus 25, 31-40).

Tot slot

Ik wens u een bij­zon­dere Sacra­ments­dag 2020. Dat de ont­moe­ting met Christus in Woord en Sacra­ment u vreugde mag schenken. In kracht van de Eucha­ris­tie, als bron en hoogte­punt van chris­te­lijk leven, kunnen wij onze katho­lie­ke geloofs­ge­meen­schap gestalte geven en ver­der opbouwen.

+ Mgr. dr. Gerard de Korte
bis­schop van ’s-Hertogen­bosch






Parochie
Heilige Franciscus 
Kerkstraat 4
5721 GV Asten
(0493) 69 13 15
secretariaat@rkfranciscus.nl
Google Maps
Like ons op Facebook Like ons op Facebook!

 


Volg ons op Twitter Volg ons op Twitter

Deze website is ontworpen en wordt onderhouden door iMoose